Udagoieneko kontuak

Uda amaitzear dago eta nik oraindik, ez diot ekin behar den moduan blog honi. Abuztuan izorratu zitzaidan ordenagailua eta ordudanik nabil, konpondu nahian. Baina ez da lan makala, nire gain hartu dudana, kontuan izanda sasi informatikari zalea naizela. Hala ere, eskerrak inguruan informatikoren bat edo beste ezagutzen dudan. Haiei esker lortu nuen, honako programa informatiko hau: photorec. Programa honi esker, ordenagailua formateatu ondoren, aurrez neukan informazio gehiena berreskuratu nahian nabil. Berreskuratzea erraza dirudi, baina zailena berriro lortutako artxibo eta gainontzeko edukiak berriro antolatu eta formatu egokian ipintzea da. Programak, lehen esan bezala, formateatutako ordenagailuetatik galdutako informazioa berreskuratzeko balio izateaz gain, disko gogor izorratu edota hondatutakoetako informazioa berreskuratzeko balio du. Ipini dudan loturan, aurkituko duzue informazio gehiago. Eskerrik asko, lagundu didan informatikariari, aupa hi!
Ni neu, hortantxe nabil, informazioa berreskuratu eta atondu guran. Baina denbora gehiegitxo eskatzen du, nire gustorako. Hori dela eta, ez nabil batere fin blogaren eguneratzearekin. Baina ideia dezente ditut buruan bueltaka. Hurrengo artikula, honi buruz izan daiteke, hurrengoa, horri buruz… Baina beno, nire ohiturengatik, ordenagailua txukun-txukun izan arte ez ditut post asko idatziko seguruenik.
Aurrerapen gisa baina, hona hemen, udan deskubritu eta zuentzat gomendagarriak iruditu zaizkidan pelikula, liburu eta musika taldeak. Hurrengorarte eta ez utsik egin.

Noviembre

El circo de la mariposa

Errotik (Gotzon Barandiaran)

El libro de los abrazos (Eduardo Galeano)

El Puchero del Hortelano

Paradojas

Si la contradición es el pulmón de la historia, la pradoja ha de ser, se me ocurre, el espejo que la historia usa para tomarnos el pelo.
Ni el propio hijo de Dios se salvó de la paradoja. Él eligió, para nacer, un desierto subtropical donde casi nunca nieva, pero la nieve se convirtió en un símbolo universal de la Navidad desde que Europa decidió europear a Jesús. Y para más inri, el nacimiento de Jesús es, hoy por hoy, el negocio que más dinero da a los mercaderes que Jesús había expulsado del templo.
Napoleón Bonaparte, el más francés de los franceses, no era francés. No era ruso, José Stalin, el más ruso de los rusos; y el más alemán de los alemanes, Adolfo Hitler, había nacido en Austria. Margherita Sarfatti, la mujer más amada por el antisemita Mussolini, era judía. José Carlos Mariátegui, el más marxista de los marxistas latinoamericanos, creía fervorosamente en Dios. El Che Guevara había sido declarado Completamente inepto para la vida militar por el ejército argentino.
De manos de un escultor llamado Aleijadinho, que era el más feo de los brasileños, nacieron las más altas hermosuras de Brasil. Los negro norteamericanos, los más oprimidoas, crearon el jazz, que es la más libre de las músicas. En el encierro de una cárcel fue concebido don Quijote, el más andante de los caballeros. Y para colmo de paradojas, don Quijote nunca dijo su frase más célebre. Nunca dijo: Ladran, Sancho, señal que cabalgamos.
Te noto nerviosa, dice el histérico. Te odio, dice la enamorada. No habrá devaluación, dice, en vísperas de la devaluación, el ministro de Economía. Los militares respetan la Constitución, dice, en vísperas del golpe de Estado, el ministro de Defensa.
En su guerra contra la revolución sandinista, el gobierno de los Estados Unidos coincidía, paradójicamente, con el Partido Comunista de Nicaragua. Y paradójicamente habían sido, al fin y al cabo, las barricadas sandinistas durante la dictadura de Somoza: la barricadas, que cerraban la calle, abrían el camino.

Eduardo Galeano (El libro de los abrazos)

haize hegoa

amamaren kutxa

Amamaren kutxa zaharra zurezkoa da,
brontzezko sarrailarekin.
“Irekitzen dudanean ez ditut topatzen utzi nituen gauzak, dio ahapeka, baizik eta beste batzuk”.
Amamaren oroimen, tristura eta alegrantziena da kutxa hori, bizi izandako egun hiletako gauzena, eta ustekabeena.
“Nik ere halako kutxa bat nahi nuke!”, esan diot.
“Halakoxea izango duzu, ume…”, dio amamak irribarrez, “nahi baduzu eta nahi ez baduzu ere”.

Idazlea zeu zara, irakurtzen duzulako. (Joseba Sarrionandia, 2010)

igo gora

Atzo Arrasaten ikuskizu honekin gozatzeko aukera izan nuen. Igo gora, hitzak eta soinuak nahasten dituen ikuskizuna. Pena jende gutxi egon izana. Baina bertaratutakoentzako paregabea izan zen famili giroan, ikuskizunaz gozatzea.
Hona hemen aurrerapen txiki bat. Aukera izanez gero, ikusi, merezi du.

Igo Gora – Aurkezpena from igo gora on Vimeo.

erortzeaz

Inor erortzen denean barre egiteko joera dago hemen, gure hiri barregarri honetan, munduko beste leku askotan bezala. Eta eroriari begira geratzen da jendea, algaraka edo disimuluan.
Erori, denok erortzen gara. Astean behin edo egunean sei bider, baina denak erortzen gara inoiz. Jendea zenbat bider erortzen den kontuak atereaz gero, harrigarria litzateke ondorioa. Erortzen ez denik ez dago. Denak erortzen gara era batean edo bestean behin eta berriro.
Baina batzuk erori egiten dira eta jaiki. Beste batzuek, erori eta zailtsaunak izaten dituzte jaikitzeko.
Orduan, arazoa ez da erortzea, jaikitzea baizik.

Idazlea zeu zara, irakurtzen duzulako (J. Sarrionandia, 2010)

leihoak

Leihotik begira geratzea gustatzen zait. Ezin naiz leiho bazterrean egon, amama egoten zen bezala. Ezin dut leiho bat besapean eraman denbora guztian. Pintzel lodi bat eramaten dut, zurdakia.
Leihotik begiratzeko gogoa dudanean, pintzela hartzen dut, zurda puntak pinturan busti eta leihoaren koadroa marrazten dut airean.
Leihoa zabalik margotzen dut. Ukondoak beheko marran ipini eta paisaiari begira geratzen naiz. Ikusten ditut egunsentiak, uhinak, ostadarrak eta basamortuko txalupak, ezagutzen ditut baikorrak, ezkorrak, etxekoak eta sorginak, uxatzen ditut zoritxarrak, janari zantarrak, iluntasunak eta orein izuak, kontatzen ditut sekretuak eta maitemintzen naiz…
Ez dira kanikak baino handiagoak begiak, eta zenbat gauza erakusteko gauza diren! Leihoak egiten badizkiozu, inork ere ezin izango ditu halako leihoan pasatzen den jendearen begiak kaiolatu.

Idazlea zeu zara, irakurtzen duzulako (J. Sarrionandia 2010)

munduko 7 herrialdetako ipuinak

Horra, irakurritako azken liburua. Haurrentzako dirudien arren, helduentzako guztiz gomendagarria den euskarazko ipuin sorta da hau. Munduko herrialde bakoitzeko bana, izenburuak dioen bezala. Joseba Sarrionandiak idatzia, eta 2008an kaleratua.
Liburua, kalitate onekoa iruditu zait: euskarria bera, marrazkiak, testuak…
Haurrentzako izan arren, gaztetxoagoentzako gomendagarriagoa iruditzen zait. Ipuinek irakaspen bat baino gehiago dakartelako.

Amets egin

Amets egiteagatik ezin delako inor kartzelaratu, torturatu edota mehatxatu. Amets egin dezagun.

gomendio sorta

Asteburu hontan, inception (origen) izeneko filma ikusi dut. Gomendagarria iruditzen zaidan pelikula iruditu zait.
Luze xamarra da eta nahiko bizi doa istorioa beraz, ez dago tarterik arreta galtzeko. Gainera hasiera batean, istorioa nahiko korapilotsua dela pentsa zenezake.
Nik dagoeneko, birritan ikusi dut, kuriositateak eta zalantzak eraginda. Eta ez naiz damutu.
Misterioa, intriga, zalantza, akzioa eta beste hainbat sentzazio bizi nahi badituzu, ikusi beharreko filma da hau.
Hona hemen, laburpen bat.

Pelikula honetaz gain, beste honako gomendio hauek ere egin nahiko nituzke. Hasteko, hasi berri dudan liburua, gomendatuko nuke. Idazlea zara, irakurtzen duzulako, Joseba Sarrionaindiarena, hasiera aparta duen (mikro)ipuin bilduma gozagarria.

Bigarrenik, azken hilabeteetan deskubritutako musika berria; Willis Drummond euskaldunak eta Calexico yankeeak. Biak ala biak harrigarriak. Horra hor bakoitzaren bideo bana. Estilo ezberdinak, guztiz, baina gustagarriak izan daitezkeenak.